In onze moderne maatschappij vinden we het heel normaal om te consumeren. We zijn steeds bezig om spullen, geld of kennis te verwerven. Maar zoals alles in het leven, zijn deze dingen slechts beperkt houdbaar. Desondanks getroosten we ons heel wat moeite om aan onze verworvenheden vast te houden. Ook als het tijd is om iets los te laten, vinden we dit vaak geen gemakkelijke opgave.

Waarom blijven we krampachtig vasthouden aan dingen waarvan de houdbaarheidsdatum allang verstreken is? Waarom hebben we zo’n moeite om iets ouds los te laten?

 

Vasthouden aan verworvenheden

In onze westerse maatschappij hoef je niet meer gericht te zijn op overleven. Alles dat je nodig hebt is binnen handbereik. Je koopt echter ook allerlei spullen die je niet echt nodig hebt, je boekt meerdere vakanties per jaar en je wilt meer geld verdienen dan je kunt uitgeven. Je drang om nog meer spullen aan te schaffen en geld op te potten moet dus ergens anders vandaan komen.

Ook op geestelijk vlak wil je steeds meer verwerven. Je volgt verschillende opleidingen of cursussen en leest allerlei boeken om meer kennis te vergaren. Deze kennis wordt door jou verwerkt en geïntegreerd in je systeem. Het draagt bij aan jouw beeld van jezelf en van de wereld. Alles dat je zo verzamelt krijgt een speciaal plekje, alwaar het door jou zorgvuldig wordt gekoesterd.

Je raakt gehecht aan dat wat je nu ‘van jou’ noemt. Je huis, je meubels, je sieraden zijn een deel van je leven geworden. Je hebt het gevoel dat je niet meer zonder kunt of wilt. Maar ook je kennis, je boeken en jouw persoonlijke ervaringen maken deel uit van wie je nu bent en ook daaraan ben je gehecht geraakt. Zelfs je kinderen zie je als een deel van jezelf en beschouw je als ‘van jou’.

Waarom ben je steeds bezig om vast te houden aan dat wat ‘van jou’ is? Waarom vind je het zo moeilijk om dat los te laten en iets nieuws in je leven toe te laten?

 

Op zoek naar zekerheid

De dingen waaraan je gehecht bent, zijn dingen waar je waarde aan toekent. Deze dingen zijn belangrijk voor jou. Ze geven je kennelijk iets waaraan je behoefte hebt of liever, denkt te hebben. In de meeste gevallen is deze behoefte zekerheid. Je wilt zekerheid over je bestaan, zekerheid dat je blijft leven.

Behalve fysieke zekerheden wil je ook mentale en emotionele zekerheid. Je wilt er bijvoorbeeld zeker van zijn dat je liefde ontvangt, onder meer van je partner en van je kinderen. Je wilt gezien worden en serieus genomen worden. Je beschouwt ze als ‘van jou’ (‘mijn man/vrouw’ en ‘mijn zoon/dochter’) en verwacht dat ze hun liefde vanzelfsprekend aan jou zullen geven. En natuurlijkerwijze zullen ze dat ook doen.

Maar zijn je partner en kinderen werkelijk ‘van jou’? Hebben ze niet een eigen leven en een eigen weg te gaan? Hier wordt de noodzaak van loslaten meteen duidelijk. Zolang je vasthoudt aan het idee dat je partner en kinderen ‘van jou’ zijn, belemmer je hen in hun stroom om authentiek te zijn en zich te ontwikkelen op hun eigen manier.

Ook op mentaal gebied wil je zekerheid voelen. Je wilt er zeker van zijn dat de dingen die je gelooft kloppen. Overal zoek je bevestiging van de kennis die je hebt opgedaan. Zelfs je diepste overtuigingen wil je keer op keer gestaafd zien door de werkelijkheid. Je wilt dat het beeld dat je hebt van jezelf, de wereld en God, de onomstotelijke werkelijkheid is.

Waar je je echter doorgaans niet bewust van bent, is dat je zelf deze werkelijkheid creëert. Elk moment ben je bezig om de omstandigheden waar je je in bevindt, naar je hand te zetten. En zo probeer je controle te houden over je eigen leven en zelfs dat van anderen.

 

Het nieuwe omarmen

Maar wat je uiteindelijk zult moeten toegeven, is dat je niet alles onder controle kúnt houden. Je kunt je partner, je kinderen en anderen willen manipuleren, maar vroeg of laat zul je ontdekken dat dit geen zin heeft. Ze hebben een eigen wil en een eigen leven.

Omstandigheden veranderen onophoudelijk. Je zekerheid hieraan te willen ontlenen zal je enkel teleurstelling of frustratie opleveren. Alles heeft zijn tijd en zijn plaats. Spullen die je jaren geleden hebt gekocht, gebruik je niet meer en zijn rijp voor de kringloop. Kennis die je ooit hebt opgedaan is inmiddels achterhaald. En ideeën die je vroeger had, blijken hun waarde te hebben verloren. Kortom, dat wat oud is, is toe aan vervanging door iets nieuws.

En dat ‘nieuwe’ zal zich altijd blijven aandienen. Alles is aan verandering onderhevig. Als je je open stelt voor verandering, als je durft los te laten, kan de stroom van het leven zijn gang gaan. En als je die stroom in jouw leven toelaat, kun je voelen dat de zekerheid en liefde die je buiten jezelf zocht zich ín jou bevinden. Jij bent zelf die bron van liefde en de zekerheid van alles dat zich voordoet in jouw leven.

Open jezelf, laat los en stroom!

 

Wat heb jij los te laten?

Heb jij nog dingen waaraan je gehecht bent? Of lukt het jou om bepaalde dingen los te laten en het nieuwe te verwelkomen?

Deel je ervaringen hieronder en stimuleer je medelezer om het oude los te laten en de stroom van het leven te omarmen.

Hartegroet,

Peter.

 

Share This