Van alle antwoorden die je op deze vraag kunt geven, zal het volgende het meest waarschijnlijk zijn: “vanuit mezelf”. Dat klinkt heel logisch en dat is het misschien ook wel. Want je zult je afvragen: van waaruit kan ik anders verbinding maken? En wellicht kún je ook geen verbinding maken anders dan vanuit jezelf.

Maar wie is dat dan, ‘jezelf’? Over wie heb je het dan? Als we op onderzoek uitgaan, blijkt het antwoord op deze vraag niet zo vanzelfsprekend als het lijkt.

 

Hoe reageer jij?

Ik wil je vragen eens te kijken naar verschillende voorbeelden uit je dagelijks leven. Wat doe jij, als een vriend(in) je uitnodigt om uit eten te gaan, net nu je je verheugt op eindelijk een avond alleen thuis? Hoe reageer jij, als iemand in het verkeer je de pas afsnijdt? En wat doet het met jou, als je te horen krijgt dat je contract niet verlengd wordt?

In verschillende situaties zullen we ook verschillend reageren. Maar de reactie die je geeft, kan van uiteenlopende plekken komen. Als je op de vraag van die vriend(in) antwoordt met ‘ja’, terwijl je eigenlijk liever op de bank thuis blijft, dan ben je niet eerlijk naar jezelf. Het kan zijn dat je hem/haar niet wilt teleurstellen en dat jouw ‘ja’ komt vanuit een patroon van pleasen.

Wanneer je op de wegmisbruiker boos wordt en begint te vloeken of te schelden, lijkt dit terecht, omdat de ander jou ‘iets aandoet’. Maar misschien ben je je niet bewust van het feit dat je jezelf dan in de slachtofferpositie zet. Wellicht heb je dit vaker aan de hand en blijkt dit een patroon te zijn.

Je werkgever geeft te kennen dat hij je contract niet wil verlengen. Ben je dan teleurgesteld of verdrietig? Of kom je in een stuk machteloosheid terecht? Jouw neiging om bij de pakken neer te gaan zitten komt wellicht voort uit de zoveelste afwijzing die je voelt.

 

Identificatie met het ego

De hierboven beschreven reacties zijn reacties die komen uit je ego-structuren of karakterstructuren. Als je een ‘pleaser’ bent, wil je het anderen naar de zin maken om iets van hen te krijgen. Je bent zelfs bereid om te lijden, zodat je krijgt waar je naar verlangt. Je hebt dan een masochistische karakterstructuur.

Je maakt jezelf slachtoffer van de geschetste situatie, zoals ook in het voorbeeld van het wegmisbruik en het niet verlengde contract. Door je ego-structuur, die ontstaan is door conditioneringen in het verleden, kun je je niet anders dan slachtoffer voelen. Jouw reactie voelt zo normaal, omdat je je met je ego-structuur bent gaan identificeren. Je kent niet anders. Je bent gaan geloven dat dit is wie jij bent.

Wat je misschien niet beseft, is dat je de situatie uit het verleden waaruit de conditionering is ontstaan, projecteert op de huidige situatie. De huidige situatie lijkt op die van toen, maar je bent niet meer dezelfde als toen. Toen was je waarschijnlijk een machteloos kind, maar nu ben je een volwassen mens met grip op je leven. Je hebt een keuze in de reactie die je geeft, ook al voelt dit soms niet zo.

 

Waarachtige verbinding

Als je even stilstaat en niet meteen reageert op een situatie die jou triggert, kun je voelen dat je ook op een andere manier kunt reageren. Je kunt even afstand nemen en zien wat er gebeurt. Wanneer je kunt zien wat er met jou gebeurt, kijk je vanuit een andere plek dan vanuit je conditionering.

Nu ontstaat er ruimte voor iets nieuws. Je kunt nu voelen dat je iemand anders bent dan degene die getriggerd werd. Je komt nu los van de identificatie met je ego-structuur. Je identificatie verschuift naar iets dat groter en ruimer is.

Door een stap naar achteren te zetten kijk je niet alleen naar jezelf, maar maak je verbinding met een dieper deel van jezelf. En vanuit dit deel van jou dat kijkt naar jezelf, kun je je eerste reactie begrijpen en er compassie mee voelen. Van daaruit wordt het ook makkelijker om met de ander erover te communiceren.

Als je deelt met de ander wat je bij jezelf ziet, blijf je uit de projectie en uit de strijd. De verbinding die je nu met de ander maakt, komt vanuit een nieuwe plek. Het is een plek die vrijer is, waar de identificatie met je ego niet meer bestaat. De reactie die je van hieruit zult geven, zal zeker anders zijn, waarschijnlijk met meer begrip, compassie, liefde, kracht enzovoort.

Deze plek zou je het authentieke of essentiële zelf kunnen noemen. Als je authentiek bent over wat er in het moment gebeurt, word je niet beheerst door wat er in het verleden is gebeurd of door wat jij wil dat er in de toekomst zou moeten gebeuren. Door verbinding te maken met je (authentieke) zelf wordt de verbinding met de ander waarachtig.
De conclusie die we hier kunnen trekken is daarom:

Maak verbinding met een ander vanuit de verbinding met jezelf.

 

Van waaruit maak jij verbinding?

Kun jij zien waar jouw reacties vandaan komen in het dagelijks leven? Merk jij wanneer je getriggerd wordt en kun jij vanuit een vrije plek de verbinding met de ander aangaan?

Deel je ervaringen hieronder en stimuleer je medelezer om vanuit het authentieke zelf een waarachtige verbinding met de ander te maken.

Hartegroet,

Peter.

Share This