Als de omstandigheden moeilijk worden of onaangenaam, merk je misschien bij jezelf dat je het lastig vindt om aanwezig te blijven. Je kunt dan op verschillende manieren ‘er tussenuit knijpen’. Je kunt fysiek vertrekken of anderszins zorgen dat je niet meer aanwezig bent.

Maar als je zou blijven, wat zou er dan gebeuren? Ben je bang voor het ergste scenario dat jij je kunt voorstellen?
Wat je je misschien niet kan voorstellen is, dat aanwezig blijven, bij de onaangenaamheid en je angst, jou veel meer zal opleveren dan de zogenaamde veiligheid wanneer je vertrekt.

 

Reëel of irreëel?

Het is een universeel gegeven dat niemand van ons pijn wil voelen. We hebben een automatisch mechanisme dat ons hiervoor waarschuwt. Als er ook maar enigszins kans op pijn zich voordoet, zullen we dit meteen uit de weg gaan. We willen onszelf zo snel mogelijk in veiligheid brengen. Dat is niet alleen fysiek zo, maar ook mentaal en emotioneel.

Als de dreiging van pijn reëel is, zoals bij een brand of een andere calamiteit, is het natuurlijk raadzaam om bij de bron van de mogelijke pijn vandaan te blijven. Het is dan duidelijk wijs om een goed heenkomen te zoeken. Bij fysieke pijn is het meestal wel duidelijk of de mogelijke pijn reëel is of niet. Maar bij mentale of emotionele pijn is dit lang niet altijd het geval.

Bij mentale of emotionele pijn hebben we veelal de neiging om irreële pijn voor reële pijn aan te zien. Ook dan denken we dat we een veilige plek moeten opzoeken. We willen dus zo snel mogelijk vandaan bij de bron van de pijn. Dan zijn we zogezegd ‘veilig’. Maar vaak verwarren we de actuele situatie met de werkelijke bron van de pijn. We herkennen niet dat de pijn van nu irreëel is en feitelijk ergens anders vandaan komt.

 

Natuurlijke staat van zijn

Zo heb je als kind dingen meegemaakt die pijnlijk of wellicht traumatisch waren. Deze dingen hebben je uit je natuurlijke staat van zijn gehaald (van een open, ongedwongen en gelukkig kind) en hebben jou gedwongen om bepaalde overlevingsstrategieën te ontwikkelen.

Deze overlevingsstrategieën uiten zich onder andere in onze karakterstructuren. In alle typen karakterstructuren vervang je je natuurlijke staat van zijn door gedrag dat jouw overleving veilig moet stellen. Door deze karakterstructuren ben je niet meer aanwezig zoals je natuurlijkerwijze zou zijn, als een open, kwetsbaar en liefdevol wezen. Je hebt je als het ware verstopt achter je karakterstructuur.

Jouw idee dat dit nog steeds nodig is heeft zich verankerd in je ego. Je hebt patronen ontwikkeld die je ego altijd gebruikt, ook al is de situatie waar je nu in zit niet echt bedreigend. Je gelooft dat er weer hetzelfde kan gebeuren als toen je kind was. Je beweegt weer weg van de pijn zonder te beseffen dat de bron van deze pijn in het verleden ligt en dat de pijn nu irreëel is. Hierdoor blijf je verborgen achter je patroon en laat je niet je ware aard zien. Je bent niet echt aanwezig, je bent niet wie je werkelijk bent.

 

Door je angst heen

Bovendien besef je niet dat je de pijn juist in stand houdt door ervan weg te willen. Jouw verzet tegen de pijn geeft hem juist voeding.
Als je echter aanwezig blijft bij de pijn van dit moment, kun je ontdekken dat hij uit het verleden komt en feitelijk irreëel is. Kijk je je angst die je er nog voor hebt in de ogen, dan zal die op een gegeven moment verdwijnen. Je zakt er als het ware doorheen en komt in een heel andere staat van zijn.

Wanneer je door je pijn en door je angst heen gaat, lost deze op en kom je uit bij liefde. Je komt uit bij je ware aard en dat is liefde. Hij ligt verborgen onder de pijn. Blijf aanwezig bij je pijn en je zult altijd liefde ontmoeten. Als je teruggaat naar je ware aard, naar jouw natuurlijke staat van zijn, kun je voelen dat deze liefde er altijd is.

Heb je eenmaal contact gemaakt met die bron, met deze liefde, dan kun je ervaren dat niets deze liefde kan veranderen. Hij kan hoogstens bedekt worden, maar nooit verdwijnen. Het is jouw permanente staat van zijn. Jij bént liefde. Je hebt er dus altijd toegang toe. Het enige dat je hoeft te doen is aanwezig blijven bij wat er is.

 

Kun jij aanwezig blijven?

Kun jij aanwezig blijven bij wat er is? Of merk je dat je ervandoor wilt als het even lastig of onaangenaam wordt?

Deel je ervaringen hieronder en stimuleer je medelezer om aanwezig te blijven vanuit je natuurlijke staat van zijn.

Hartegroet,

Peter.

 

Share This