Sta jij er wel eens bij stil, dat alles wat je hebt, alles wat je doet, zegt of denkt vanzelfsprekend is voor jou? Zonder dat je er bewust bij nadenkt eet je ’s morgens je ontbijt, breng je de kinderen naar school, ga je naar je werk, doe je het huishouden enz. enz.
Maar is het werkelijk vanzelfsprekend dat je een huis hebt, kunt eten wat je wilt, je kinderen naar school gaan of dat jij een baan hebt?

 

Leven met een utopie

Voor veel mensen is één of meerdere dingen die ik hier noem een utopie, een wens die ze waarschijnlijk nooit in vervulling zullen zien gaan. Als je geboren bent in een derde wereldland, is de kans om te wonen in een stenen huis heel klein. Tenzij je geboren bent in een gegoede familie, mag je blij zijn dat je een dak boven je hoofd hebt. Datzelfde geldt voor werk. Wanneer je in zo’n land niet in invloedrijke kringen opgroeit, is de kans op een goede baan zo goed als nihil.

Maar ook dichter bij huis is niet alles zo vanzelfsprekend als het lijkt. Om maar een voorbeeld te noemen: als je kinderen hebt, vindt je dat misschien heel gewoon. Ze zijn er al jaren en je bent er zo gewend aan geraakt dat je niet beter weet dan dat ze er zijn. Maar er zijn talloze mensen met een vurige kinderwens, die om welke reden dan ook moeten accepteren dat ze nooit kinderen zullen krijgen. Voor hen een hard gelag.

Of als je bijvoorbeeld een droombaan hebt, moet je deze loslaten, wanneer je door een noodlottig ongeluk volledig wordt afgekeurd. Nu zit je hele dagen thuis, omdat je niet meer kunt werken. Wellicht een bittere pil, die je gedwongen wordt te slikken.

 

Ben jij slachtoffer?

Wellicht ervaar je noodlottige omstandigheden zoals hierboven beschreven, als heel pijnlijk en moeilijk verteerbaar. Het zal zeker niet prettig zijn als je ermee te dealen hebt. Het zijn situaties die jou helemaal in beslag kunnen nemen, jou het gevoel geven dat je leven erdoor bepaald wordt.
Maar is dat ook zo? Maak je jezelf slachtoffer van de omstandigheden waar je in terecht bent gekomen? Heb je echt geen invloed op dat wat een onomstotelijk feit lijkt te zijn?

Het kan zijn dat het feit zelf een vaststaand gegeven is. Als je volledig bent afgekeurd, kun je geen betaald werk meer doen in dat gebied waarvoor je bent afgekeurd. Als je onvruchtbaar bent, zul je moeten leven met de wetenschap dat je nooit een biologische ouder zult worden.
In plaats van je focus te leggen bij wat je niet meer kan of niet kunt hebben, kun je ook kijken met een ruimere blik. Een groter perspectief geeft je nieuwe inzichten en nieuwe mogelijkheden.

Door je kinderloosheid zul je je tijd anders besteden dan luiers verschonen, speelgoed opruimen of je kinderen naar school brengen. Het geeft je de ruimte om jezelf op een andere manier dienstbaar te maken aan het grote geheel, je kwaliteiten te ontwikkelen en in te zetten voor mens en maatschappij.
Of als je door een onfortuinlijke ongeval in een rolstoel belandt, ga je de dagelijkse dingen heel anders beleven. Aanvankelijk misschien een hele klus om met je beperking om te gaan, maar uiteindelijk wellicht een geschenk om de eenvoudige dingen weer te gaan waarderen.

 

Vanzelfsprekendheid loslaten met dankbaarheid

Alle dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn worden heel bijzonder als je ze plotseling niet meer hebt of niet meer kan. Maar zover hoeft het niet te komen. Je kunt het noodlot voor zijn en kijken naar wat er is in plaats van wat er niet is.

Sta wat vaker stil bij wat een wonder het leven eigenlijk is, bij wat een rijkdom we hebben in de gewone dingen die we elke dag meemaken. Bij het feit dat je gezond bent, in een vrij land leeft, dat een mild klimaat heeft. Bij de prachtige natuur die jou omringt, bij de vrienden bij wie je altijd terecht kan, je kinderen die zorgeloos buiten spelen, bij je liefhebbende partner, die niets liever doet dan zijn of haar liefde aan jou geven.

Ikzelf begin elke dag met een meditatie en beëindig deze altijd met een dankzegging. Ik zeg dank voor alles dat het leven mij voorschotelt, hoe onaangenaam soms ook. Ik realiseer mij elke dag dat niets voor niets gebeurt en dat alles een bedoeling heeft. Dankbaarheid helpt mij om het leven te omarmen zoals het is.

Wees je bewust dat je gezegend bent met de schoonheid en volmaaktheid van alles. Zie het leven als een geschenk. Met andere woorden: tel je zegeningen!!

 

Wat is voor jou vanzelfsprekend?

Tel jij je zegeningen en kun je dankbaar zijn voor wat je hebt en kan? Of vind jij alles heel gewoon en neem je de dingen maar voor lief?

Deel je ervaringen hieronder en stimuleer je medelezer om vanzelfsprekendheid los te laten en dankbaarheid te oefenen.

Hartegroet,

Peter.

Share This